http://sana.sy/index_eng.html
Page Web inaccessible
Impossible to find the server sana.sy, c
May 7, 2013
April 6, 2013
Zelfdodingen in Belgische gevangenissen
Het bijgaande artikeltje spreekt over het aantal zelfdodingen in Belgische gevangenissen. Het aantal zelfdodingen ligt in werkelijkheid veel hoger dan het door de overheid opgegeven cijfer. Een groot deel ervan wordt immers als een ‘natuurlijk overlijden’ geklasseerd. Zelfdodingen worden nooit onderzocht alhoewel de Justitie wel eens laat weten dat zij ‘een onderzoek zal instellen’…
====
Dertien zelfdodingen in gevangenissen in 2012
25.3.2013
Vorig jaar vonden in de Belgische gevangenissen dertien zelfdodingen plaats op een totaal van 47 overlijdens. Een jaar eerder waren het er 12 en in 2010 20, zo meldt La Dernière Heure.
Momenteel zitten 11.800 mensen in België in een gevangenis. Het zelfmoordpercentage bedraagt er dus iets meer dan één gedetineerde op de duizend en ligt daarmee fors boven dat voor de volledige Belgische bevolking (0,19 per duizend inwoners).
De gevangenis van Brugge telt jaarlijks de meeste overlijdens, maar is dan ook de grootste gevangenis van ons land.
Wie vragen heeft over zelfdoding, kan dag en nacht gratis en anoniem bellen naar de Zelfmoordlijn op 02/649 9555 of naar Tele-Onthaal op 106. De Zelfmoordlijn is ook via het internet bereikbaar voor een chatgesprek.
Nederland gaat 26 gevangenissen sluiten
Terwijl het Koninkrijk der Gevangenen (België) steeds maar gevangenissen bijbouwt en zelfs een deel van haar gevangenen naar de Nederlandse gevangenis in Tilburg deporteert, heeft de Nederlandse regering beslist om een aantal gevangenissen te sluiten…
—
22/3/13
Justitie moet een miljard bezuinigen en daarom gaat het gevangeniswezen op de schop. 26 gevangenissen moeten in de komende vijf jaar de deuren sluiten. Ook gaan twee tbs-klinieken en één jeugdgevangenis dicht. Tegelijkertijd worden twee nieuwe inrichtingen gebouwd in Veenhuizen en Zaanstad. Het aantal tweepersoonscellen zal in de komende vijf jaar verdubbelen van ruim 1400 naar bijna 2800. Dat maakte staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie vandaag bekend.
Justitie moet één miljard bezuinigen op het budget van 7 miljard. Daarvan komt 340 miljoen euro voor rekening van de Dienst Justitiële Inrichtingen. Het gevolg is dat het aantal gedeelde cellen verdubbelt en bijna dertig gevangenissen gaan sluiten. Het aantal gevangeniscellen neemt de komende jaren met ruim 13 procent af. Over vijf jaar zijn er van de 12.595 plaatsen in de gevangenis nog 10.917 over. De Bijlmerbajes in Amsterdam sluit de deuren in 2016, en ook in het hart van Utrecht zullen in de toekomst geen gedetineerden meer worden vastgehouden.
De kwaliteit van het gevangeniswezen zal er echter niet onder lijden, volgens staatssecretaris Teeven: ‘Straffen moeten ten uitvoer worden gebracht en we gaan geen mensen heenzenden. Er komt geen cellentekort en we gaan niet morren aan de veiligheid van medewerkers en gedetineerden.’ De staatsecretaris sprak van zware maatregelen. ‘Heel veel gevangenissen gaan dicht.’ Wel worden de krimpregio’s ontzien. In vergelijking met eerdere voornemens sluiten minder gevangenissen in het noorden van het land, Zuid-Limburg en Zeeland.
Door het sluiten van inrichtingen verliezen 3700 mensen hun baan. De staatssecretaris wekte de indruk dat voor al deze mensen elders werk te vinden is, bijvoorbeeld bij andere justitiële inrichtingen of bij de politie. Het kabinet trekt eenmalig 300 miljoen euro uit om mensen te begeleiden naar nieuw werk.
Twee op één cel
Gedetineerden krijgen de crisis de komende vijf jaar flink te verduren. Nu delen circa 1400 gevangenen vrijwillig een cel. Dat aantal moet omhoog naar 2800. Dat betekent dat gevangenen het samenleven niet meer kunnen weigeren. Tegelijkertijd bespaart het kabinet op de detentieomstandigheden. Avond- en weekendactiviteiten verdwijnen. Alleen het wettelijk minimum voor activiteiten blijft overeind. Een derde van de gedetineerden (omstreeks 4.100 van de ruim 12.000 gevangenen) krijgt te maken met een soberder regime.
Justitie wil tegemoetkomen aan de roep uit de samenleving tegen vervroegde vrijlating. Na twee derde van de straf weer vrijkomen is er niet meer bij, in de plaats daarvoor kunnen gevangenen in aanmerking komen voor elektronische detentie: de enkelband. Dat wordt echter geen pretje, benadrukt Teeven. ‘Dus niet met een biertje op de bank, maar aan het werk.’ Mensen die met drugs of alcohol worden betrapt op het werk, gaan terug naar de cel.
Ook op TBS wordt bezuinigd. De behandeling van tien jaar moet terug naar acht jaar indien dat mogelijk is. En dat is mogelijk, zei Teeven: ‘Want we gaan levenslang toezicht invoeren op gewelds- en zedendelinquenten.’
Ten slotte ontkomt ook de vreemdelingendetentie niet aan de bezuinigingsronde. De inrichting in Alphen aan den Rijn gaat sluiten en wordt omgebouwd tot gevangenis. Zeist, Rotterdam en Schiphol blijven wel open.
Teeven zei dat hij reeds de burgemeesters van de getroffen plaatsen had geïnformeerd. ‘Voor sommigen had ik goed nieuws, maar daar waar instellingen worden gesloten, was er verslagenheid.’
February 28, 2013
Gevangenis wantoestanden: België
‘… To be clear: we don’t have some sympathy for Anders Breivik who killed 77 people. We reiterate that in Belgium many prisoners not guilty of murder or imprisoned because of serious crimes, are victim of arbitrary sanctions and torture practices. This often leads to suicide…’
===
De Noor Anders Breivik die veroordeeld werd tot 21 jaar cel voor de aanslagen die hij in 2011 op de regeringswijk in Oslo en op het Noorse eiland Utoya pleegde (en die het leven hebben gekost aan 77 mensen), beklaagt zich over de gevangeniswantoestanden.
In België zijn heel wat gevangenen die geen aanslagen pleegden of geen zware misdrijven begingen, het slachtoffer van wantoestanden en zelfs van folterpraktijken in de gevangenissen.
De post van gevangenen wordt ook voortdurend achtergehouden en gecensureerd.
Alhoewel deze situatie reeds jarenlang wordt aangeklaagd door ondermeer de Liga Voor de Mensenrechten en het Europees Comité tegen Folteringen, blijven deze wantoestanden bestaan en wordt er geen rekening met de Belgische gevangeniswet van 2004 die de gevangenen bepaalde rechten moesten geven en misbruiken moest zien te voorkomen.
Voor de hardhorenden: Beheerder van deze blog geeft totaal geen sympathie voor Anders Breivik die 77 mensen vermoordde maar klaagt wel het feit aan dat er in België heel wat gevangenen zijn die, zonder moorden of zeer ernstige misdrijven te hebben gepleegd, regelmatig het slachtoffer zijn van folterpraktijken. Dat leidt regelmatig tot zelfmoorden in de gevangenissen.
—–
Breivik beklaagt zich over mistoestanden in gevangenis
9.11.2012 - De Noorse massamoordenaar Anders Breivik ondergaat dagelijks lichamelijke onderzoeken, krijgt koude koffie te drinken en moet pijnlijke handboeien dragen. Bovendien wordt zijn post gecensureerd. Dat blijkt uit een brief die Breivik naar de gevangenisautoriteiten stuurde en die gedeeltelijk werd gepubliceerd in de Noorse tabloid Verdens Gang.
In de 27 bladzijden lange brief schrijft Breivik dat er volgens hem geen ergere gevangenis bestaat in Noorwegen en hij meent dat zijn leefomstandigheden niet in overeenstemming zijn met de rechten van de mens. De advocaat van de moordenaar, Tord Jordet, bevestigde aan persbureau AFP dat de brief naar de gevangenisautoriteiten echt is.
Breivik klaagt onder meer dat hij te weinig boter krijgt om op zijn boterhammen te smeren, dat hij koude koffie moet drinken en dat hij geen hydraterende crème in zijn cel mag bewaren. Bij elke verplaatsing krijgt de man bovendien handboeien om, die snijden in zijn polsen. Daarnaast is hij niet opgezet met de inspecties in zijn cel, de lichamelijke onderzoeken waarbij hij zich volledig moet uitkleden, de constante controle en de censuur van zijn correspondenties.
February 12, 2013
Folteringen in Afghaanse gevangenissen
Afghaanse regering geeft foltering in gevangenissen toe
11/2/13 - De Afghaanse regering heeft toegegeven dat in de Afghaanse gevangenissen op grote schaal mishandeld en gefolterd wordt. Een onderzoeksteam dat door president Hamid Karzai in het leven werd geroepen, deelde in de hoofdstad Kaboel mee dat ongeveer de helft van de bevraagde gevangenen klaagt over folteringen in de gevangenis. Het merendeel van de arrestanten heeft bovendien geen toegang tot een advocaat.
De delegatie, die onder anderen uit regerings- en VN-vertegenwoordigers bestond, bezocht 284 gevangenen in de provincies Kaboel, Kandahar en Herat. De gedetineerden werden vooral mishandeld bij hun arrestatie en tijdens de verhoren, aldus teamleider Abdul Qader Adalatkhwah.
De commissie vond echter geen aanwijzingen over verkrachting of seksuele mishandeling, ook niet bij de 23 vrouwelijke gevangenen die ondervraagd werden.
De onderzoekscommissie werd eind januari opgericht, nadat een studie van de Verenigde Naties in Afghanistan systematische folteringen aangeklaagd had. Gevangenen worden aan de polsen opgehangen of gepijnigd aan de geslachtsdelen. De Afghaanse regering verklaarde toen dat ze “geen folterpolitiek” voerde, behoudens het wangedrag van een enkele ambtenaar.
—
© ap.
21/01/13 - De Verenigde Naties hebben opnieuw de foltering van krijgsgevangenen in Afghaanse gevangenissen aangeklaagd. In oktober 2011 stelde de VN ook al eens vast dat veel gedetineerden mishandeld worden. Er werd toen opgeroepen tot hervormingen, maar die zijn er nog niet gekomen.
“Talrijke gedetineerden worden mishandeld in gevangenissen van de politie of van de geheime dienst”, meldt het rapport. Van de 635 ondervraagden, in 89 gevangenissen, bevestigen er 326 dat ze mishandeld worden. Onder minderjarigen wordt drie kwart mishandeld.
Daarnaast wordt ook melding gemaakt van de “vermeende verdwijning” van 81 personen, die tussen september 2011 en oktober 2012 opgesloten zaten in de zuidelijke stad Kandahar.
Verontrustend
“Die onthullingen verontrusten ons ernstig”, aldus Jan Kubis, de speciale gezant van de VN in Afghanistan. Kubis roept de regering op “meer te doen om foltering te vermijden”, alhoewel hij de “zichtbare moeite” die de regering in dat domein heeft bereikt, toejuicht. “Hoewel zowel de politie als de geheime dienst de problemen in hun gevangenissen erkend hebben, hebben ze niet erkend dat hun agenten verantwoordelijk zijn voor de folterpraktijken”.
Karzai bitter
De woordvoerder van president Karzai kon zijn bitterheid over het rapport niet verbergen. Hij stelde vragen bij “de beweegredenen voor dat rapport” en “de manier waarop het is onderzocht”. Hij voegde eraan toe dat “foltering en mishandeling van gedetineerden geen deel uitmaken van ons beleid”. Het Rode Kruis, “dat complete toegang heeft tot onze gevangenissen”, heeft volgens de woordvoerder “tot nu toe nog nooit gevallen van mishandeling onthuld”.
2.12.2004: ‘Gevangenen krijgen rechten’
In België hebben de gevangenen, bijna 10 jaar nadat de Kamer een wet goedkeurde die de gevangenen zogezegd rechten gaf, nog steeds geen rechten
——
2 december 2004 – Gisteren, 2 december 2004, keurde de Kamer een wet goed waardoor gevangenen rechten krijgen. Ze kunnen zich ook beklagen als die rechten worden geschonden. Volksvertegenwoordiger Fons Borginon (VLD), die de wet door de Kamer joeg, spreekt van een mijlpaal.
Vanwaar komt de idee? Al in 1844 diende toenmalig Justitieminister Ducpétiaux een voorstel in om gedetineerden rechten te geven. Maar dat kwam er niet. Pas in 1965 maakte Piet Vermeylen (BSP) een Algemeen Reglement voor de Strafinrichtingen. Dat bevatte alleen maar het recht op morele en godsdienstige bijstand en het recht op correspondentie onder gesloten omslag met een aantal hoogwaardigheidsbekleders. Alle andere ‘rechten’ waren gunsten, die door de directie konden worden ingetrokken zonder mogelijkheid tot beroep. De directie was en is nog altijd oppermachtig en de gedetineerde is aan haar overgeleverd.
Dat Algemeen Reglement moet pas sinds mei 1983 in één exemplaar in elke bajes aanwezig zijn. Ondertussen werd het aangepast door een resem rondzendbrieven. Het werd wel heel ingewikkeld.
In 1996 besloot toenmalig Justitieminister Stefaan De Clerck (CD&V) dat een werkgroep onder leiding van professor Lieven Dupont (strafrecht, KULeuven) een code met rechten zou uitwerken. Die was in 2000 klaar. Toen Fons Borginon voorzitter van de Kamercommissie Justitie werd, kwam er schot in de zaak. Ter vergelijking: Nederland, waar Dupont de mosterd haalde, heeft al zo’n wet met rechten voor gedetineerden sinds 1953.
Wat zijn de uitgangspunten van de wet-Dupont?
Borginon: “We willen gedetineerden als individu behandelen, niet als nummer. De nieuwe wet vertrekt van de idee dat de straf de vrijheidsberoving is. Niets minder, maar ook niets meer. Eens opgesloten moet de gestrafte zoveel mogelijk kunnen leven als een gewone burger. ‘Binnen’ moet zoveel mogelijk lijken op ‘buiten’. De gedetineerde moet dus dezelfde rechten krijgen. De uitvoering van de straf moet gericht zijn op het herstel van de schade die het misdrijf heeft aangericht, op de rehabilitatie van de veroordeelde en op de voorbereiding van zijn terugkeer in de vrije samenleving. Daarom moeten verdere nadelige gevolgen van de opsluiting (detentieschade) zoveel mogelijk worden vermeden. De gedetineerde krijgt rechten en bovendien is er voor iedereen een detentieplan. Daarin staat alles over de gevangene: hoe wil hij evolueren (werk, vorming, de vergoeding van zijn slachtoffer), wat zijn zijn interesses en zijn toekomstperspectieven?”.
“De gevangenen krijgen ook een beetje inspraak in het bestuur van de bajes. Bij iedere gevangenis komt er bovendien een Commissie van Toezicht, die de naleving van de rechten controleert. En er komt ook een Klachtencommissie van drie personen waar men kan gaan klagen. Beroep is mogelijk bij een Centrale Raad.”
Welke rechten krijgen gevangenen?
Borginon: “Dat zijn er heel wat. Gevangenen mogen voortaan hun eigen kleren dragen. Ze mogen zich op uitdrukkelijk verzoek van Onkelinx iedere dag wassen. Voorlopig gehechten kunnen iedere dag bezoek krijgen, veroordeelden drie keer per week. Dupont had zes keer per week gewild, omdat het bezoek als het belangrijkste recht wordt ervaren. Men volgde hem niet.” Bovendien krijgt iedere veroordeelde één keer per maand minstens twee uur intiem bezoek, zodat hij seks kan hebben met zijn partner.”
“De gevangene mag ook iedere dag telefoneren, maar de nummers kunnen worden geregistreerd. Gsm’s en computers mogen niet. Wel kan een gevangene toestemming krijgen om bijvoorbeeld de website van de VDAB te raadplegen om werk te zoeken. Gedetineerden mogen alle tijdschriften aankopen die buiten worden verspreid en hebben recht op twee uur sport per week en minstens één uur wandeling in de buitenlucht per dag. Geld op cel mag niet, maar de gedetineerde mag wel een rekening openen. De gevangene krijgt het recht op een gezondheidszorg die gelijkwaardig is met die van buiten, hij mag werken, maar krijgt niet hetzelfde loon.”
“De nieuwe wet regelt ook de tuchtstraffen en de opsluiting op strafcel, die maximum 9 dagen mag duren. Het recht op bezoek, op telefoon, deelname aan culturele activiteiten of sport in groep kunnen nog steeds worden afgenomen bij wijze van tuchtstraf. Maar alles moet worden gemotiveerd, de gedetineerde kan zich laten bijstaan door een advocaat en er is beroep mogelijk.”
Wat geld kost, kwam er niet
Al wat in het voorstel van professor Dupont geld kostte, werd niet gerealiseerd. Minister van Justitie Onkelinx liet het schrappen. Ze werd daarin door de meerderheid om budgettaire redenen gesteund, door Vlaams Belang om inhoudelijke redenen.
Kwamen er niet:
* De vaste quota per gevangenis
Borginon: “Dupont wilde dat iedere gevangenis slechts een bepaald aantal gedetineerden zou huisvesten. Eens dat quotum bereikt, zou men nieuwe bewoners mogen weigeren. Voor Dupont is de nieuwe wet tot mislukken gedoemd als de overbevolking blijft voortduren. Hoe kan men rechten als privacy, bezoek, sport en ontspanning, garanderen als de gevangenis bomvol zit? Onkelinx (PS) liet de quota toch schrappen, maar wil de overbevolking terugdringen door andere maatregelen”.
* Het beginsel ‘één gedetineerde, één cel’
Uiteindelijk wil men dat al sinds 1850 en in de Europese standaardregels voor de behandeling van gedetineerden uit 1973 wordt het nogmaals bepleit. Onkelinx schrapte het. Om het te realiseren zou ze onmiddellijk vier gevangenissen van 400 man moeten bijbouwen. En dat wil ze niet doen omdat onderzoek uitwijst dat iedere bijgebouwde cel na vijf jaar weer overvol zit. Onkelinx wil de gevangenisbevolking niet nog doen stijgen. De minister vreesde tevens een stortvloed van rechtszaken om dit beginsel af te dwingen, eens het wet zou zijn. Dupont wilde het beginsel toch in de wet en stelde voor dat personen voor wie het – tijdelijk – niet mogelijk zou zijn om te leven in een individuele cel, strafvermindering zouden krijgen. Maar daar ging men niet op in.
* Eenzelfde loon in de bajes als buiten voor hetzelfde werk en dopgeld voor de werklozen
Onkelinx weigerde ook dit omdat de toepassing nu onmiddellijk 30 miljoen euro extra zou kosten. De minister wilde dat de lonen van gedetineerden laag blijven, omdat men anders geen bedrijven meer vindt die nog werk willen verschaffen. De minister is tégen dop in de bajes omdat wie buiten werkloos wordt door eigen schuld, ook geen dop krijgt. En wie in de gevangenis zit, werd werkloos door eigen schuld.
http://www.gva.be/nieuws/experts/johndewit/gevangenen-krijgen-rechten.aspx
Aanvragen voor euthanasie door gevangenen
17/01/13
Vijf gedetineerden die in een gevangenis verblijven, hebben een aanvraag tot euthanasie ingediend. Dat antwoordde minister van Justitie Annemie Turtelboom in de Senaat op een mondelinge vraag van Louis Ide (N-VA). Turtelboom hoopt dat de situatie van geïnterneerden zal verbeteren met de komst van forensische psychiatrische centra in Antwerpen en Gent.
De minister zei dat de aanvragen van de geïnterneerden volgens de wettelijke bepalingen behandeld worden. Er is nog geen beslissing genomen over de aanvragen, voegde ze eraan toe.
Louis Ide wees op een mogelijk oplossing voor de langdurig geïnterneerden die vandaag in de gevangenis verblijven. In Nederland bestaan er gespecialiseerde centra die instaan voor de zorg van dergelijke geïnterneerden. Op die manier verhinderen de Nederlanders dat een contextuele situatie als “uitzichtloos en ondraaglijk psychisch lijden” zou bestempeld worden en aldus zou kunnen leiden tot euthanasie, aldus de N-VA’er. De geïnterneerden dienen hiervoor zelf een aanvraag in te dienen bij de Commissie ter Bescherming van de Maatschappij (CMB). Het is evenwel niet geweten of Nederland zou ingaan op een dergelijke vraag van ons land. Over het thema wordt momenteel niet met de noorderburen onderhandeld, verklaarde Turtelboom.
In Vlaanderen bestaan dergelijke centra vooralsnog niet. Het is wachten op de forensische psychiatrische centra van Antwerpen en Gent. Die moeten er volgens de minister voor zorgen dat de toestand van de geïnterneerden verbeterd wordt. Louis Ide riep de minister op snel een uitbater voor de centra te vinden zodat de infrastructuur kan aangepast worden voor langdurig geïnterneerden.
February 2, 2013
Hervorming voorwaardelijke invrijheidstelling: onhaalbaar en onwettig
12.9.2012
Hervorming voorwaardelijke invrijheidstelling: onhaalbaar en onwettig
Het meegedeelde voorstel van het kernkabinet tot hervorming van de voorwaardelijke invrijheidsstelling (VI), is niet in overeenstemming met de grondwet en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Dit stellen Marion Van Hecke en Dries Pattyn namens de Liga voor Mensenrechten. De Liga dringt er daarom op aan het voorstel niet in een wet om te zetten.
De voornaamste veranderingen zijn gestoeld op drie pijlers. Enerzijds is er de verlenging van de tijdsvoorwaarde voor de toekenning van de VI van 1/3e naar 1/2e van de straf voor de veroordeelden tot een vrijheidsstraf van 30 jaar of levenslang. Anderzijds zal de toekenning van de VI afhankelijk worden van een verzoek van de veroordeelde zelf.
Ten slotte zal het verzoek van de veroordeelde slechts worden behandeld door de strafuitvoeringsrechtbank (SURB) op eensluidend positief advies van zowel het Openbaar Ministerie als de gevangenisdirectie.
De Liga voor Mensenrechten heeft ernstige bezwaren tegen dit voorstel.
Ten eerste moet de haalbaarheid van dit voorstel getoetst worden aan de realiteit. De uitvoering van het voorstel vergt op korte termijn een bijkomende en belangrijke gevangeniscapaciteit. De huidige overbevolking zorgt al voor een mensonwaardige detentie. Een verhoging van het aantal gedetineerden gaat de draagkracht van de Belgische gevangenissen ver te boven.
Ten tweede is deze hervorming in strijd met de grondwet en het EVRM. Artikel 5.4 van het EVRM bepaalt dat een onafhankelijke en onpartijdige rechter moet beslissen over de wettigheid van de gevangenhouding en de invrijheidstelling. Na de wetswijziging zal het niet langer aan de rechter, maar aan de gevangenisdirectie en het Openbaar Ministerie toekomen om te beslissen over de detentieduur. Dit maakt vrijheidsberoving willekeurig en in strijd met het EVRM.
Daarnaast stelt de Liga zich ernstige vragen bij de terugwerkende kracht van deze verstrenging van de wet-Lejeune. Het is onduidelijk hoever deze zal reiken. Bij de wet betreffende de externe rechtspositie van de veroordeelden (WERP), die sinds 2006 de opvolger is van de wet-Lejeune, gold de terugwerkende kracht in het voordeel van de veroordeelden. Bij de verstrenging van de VI zou het echter om een nadelige impact op reeds veroordeelden gaan.
De Liga verzet zich categoriek tegen de onmiddellijke toepassing van de wijziging van de tijdsvoorwaarden en de verstrenging van de procedure voor veroordeelden die voordien werden gestraft. Bij de strafbepaling werden de tijds- en toekenningsvoorwaarden namelijk in rekening gebracht door de rechter en de verwachtingen van rechter en veroordeelde mogen niet zomaar worden verschalkt.
Ten laatste vraagt de Liga zich af op welke studies de overheid zich baseert om te concluderen dat langere straffen en de maatschappij ten goede komen. Er is in dit geval geen sprake van een evidence-based beleid, iets wat de regering anders zo graag in de mond neemt en contrasteert met de huidige beslissing van het kernkabinet waar louter op de roep van het volk wordt ingegaan.
In dat kader wijst de Liga op haar project genaamd ‘Gedifferentieerde Strafuitvoering en Detentie (‘de huizen’)’ betreffende meer gedifferentieerde, kleinschalige detentie waarbij professionelen en wetenschappers de effectiviteit van deze alternatieve detentievormen grondig onderzoeken.
De Liga betreurt dat een wetgeving die al 124 jaar (de wet-Lejeune bestaat sinds 1888) bijdraagt aan menselijkheid in het strafrecht en geloof in de sociale reclassering van veroordeelden ingeruild wordt voor hun kille, langdurige verwijdering uit de samenleving, zonder perspectief. De Liga herinnert er in dit verband aan dat de basiswet betreffende het gevangeniswezen en de rechtspositie van de gedetineerden goeddeels dode letter blijft.
De Liga voor Mensenrechten roept de wetgever op dit voorstel niet om te zetten in wet en de rechter in zijn eeuwenoude rol als behoeder van rechtstaat te ondersteunen en te herwaarderen.
Marion Van Hecke en Dries Pattyn
Marion Van Hecke is beleidsmedewerker bij de Liga voor Mensenrechten. Dries Pattyn is advocaat en bestuurslid van de Liga voor Mensenrechten.
Foto: gevangenis Brugge
January 23, 2013
België: zwaar zieke gevangenen in overvolle gevangenissen
Brussel, 22 juni 2009
Minister van Justitie Stefaan De Clerck
Waterloolaan 115
1000 Brussel
Geachte Heer Minister,
Betreft: zieke gevangenen, overbevolkte gevangenissen, dossier Vervloesem
In uw brief van 25 maart 2009 (dat is bijna 3 maanden geleden) aan de heer Vervloesem van onze vereniging, schreef u dat u de Centrale Toezichtsraad voor het Gevangeniswezen de opdracht had gegeven om de detentieomstandigheden van de heer Vervloesem te onderzoeken. (Uw brief met ref. PV71/KL/1523AC)
Zoals ik u herhaaldelijk maar tevergeefs schreef kwam er van een onderzoek echter niets in huis en de kans dat de heer Vervloesem eerstdaags in de gevangenis van Brugge overlijdt, wordt met de dag groter.
De heer Vervloesem deelde mij in zijn brief van 19 juni 2009 mede dat zijn gezondheid dagelijks achteruit gaat. Hij is constant draaierig, moet constant transpireren, moet regelmatig braken, hij kan nog maar zeer slecht zien, ziet alles schemerig, heeft zware hoofpijnen, kan zijn evenwicht bijna soms niet meer bewaren en heeft voortdurend pijn aan zijn hart.
Zijn bloeddruk stond al een keer op 25 en staat meestal op 24.
Zijn suikerspiegel staat al een paar weken op 600.
Dat is dodelijk voor iemand die een paar maanden geleden een zware open hartoperatie onderging en op 14 mei 2009 normaal gezien wegens nieuwe ernstige hartproblemen in het ziekenhuis had moeten opgenomen worden (wat door het negatieve advies van de gevangenisdirectie juistgeteld 1 dag voor dat de opname had moeten plaats hebben, werd voorkomen).
De heer Vervloesem kan enkel overleven door bijna constant op bed te liggen.
U spreekt op uw website over een ‘menselijke justitie’ en in uw Masterplan 2008-2012 spreekt u over een ‘gevangenisstructuur in humane omstandigheden’.
U spreekt op uw website over ‘hervormingen’ en over de inspanningen die u op gebied van het electronisch toezicht voor gevangenen levert.
U klaagde bij de Nederlandse regering over de ‘overbevolkte’ belgische gevangenissen en u zorgde ervoor dat er een 600 belgische gevangenen in nederlandse gevangenissen zullen opgesloten worden.
Vandaar dat ik niet begrijp dat u de detentieomstandigheden van de heer Vervloesem niet wenst te laten onderzoeken. Dat is toch in strijd met uw eigen woorden en tast toch uw eigen politieke geloofwaardigheid aan ?
In afwachting van uw antwoord, teken ik,
hoogachtend,
Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven
Werkgroep Morkhoven vzw-asbl
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis
nr. 443.439.55
Tel: 0032 (0)2 537 49 97
WerkgroepMorkhoven@gmail.com
postmaster@droitfondamental.eu
http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/
http://www.droitfondamental.eu/
PS. In bijlage zend ik U nogmaals een kopie van mijn aangetekend schrijven van 5.6.2009 met de lijst van spoedopnames en operaties van de heer Vervloesem waarvan geen woord gesproken wordt in het medische dossier, het verslag van de directie van de gevangenis te Brugge en het eindrapport van de Psycho Sociale Dienst (PSD) van de gevangenis te Brugge.
Op 30.4.09 schreef U mij dat dit dossier werd ‘opgevolgd’ maar ook daar is dus niets van te merken.
January 19, 2013
België veroordeeld
België werd zopas in de VN-raad voor Mensenrechten verkozen maar laat in eigen land de zwaar zieke gevangenen in haar volgepropte gevangenissen sterven zonder rekening te houden met de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens…
————-
Brussel, 19.5.2009
In de Gazet van Antwerpen van 14 mei 2009 stond le lezen dat de Centrale Toezichtsraad voor het Gevangeniswezen (CTR) in zijn jongste jaarrapport ‘zeer negatief over het beleid’ was. De CTR vindt dat hij niet au sérieux wordt genomen en dat er met zijn meningen te weinig rekening wordt gehouden. Hij wil de minister kunnen bevelen om een wantoestand binnen een bepaalde tijd af te schaffen. Hij voelt zich ook onvoldoende onafhankelijk en wil daarom onder parlementaire voogdij.
De CTR overkoepelt de toezichtscommissies die aan iedere gevangenis verbonden zijn om na te gaan of de leefvoorwaarden in de bajessen wel voldoende menselijk zijn. De leden van deze commissies kunnen altijd in de bajes binnen voor controle op eventuele misstanden alhoewel er in de praktijk niets van te merken valt en de gevangenen en hun naasten zich afvragen of die toezichtscommissies wel bestaan.
Meer dan een maand geleden beloofde justitieminister De Clerck aan Raf Jespers, advocaat van de Morkhoven-activist Marcel Vervloesem, dat de Centrale Toezichtsraad voor het Gevangeniswezen de detentieomstandigheden van Marcel Vervloesem, zou ‘onderzoeken’.
De activist kreeg echter niemand te zien en te horen.
Hij kreeg wél nieuwe hartproblemen tengevolge van de onbegrijpelijke, wekenlange stopzetting van zijn medicatie en behandeling na zijn zware hartoperatie. Justitieminister De Clerck en dokter Proot (hoofdgeneesheer van de gevangenis te Brugge) werden hiervan meermaals en per aangetekende brief op de hoogte gesteld.
Normaal gezien had hij voor die nieuwe hartproblemen op vrijdag 15.5.2009 opnieuw met spoed in het AZ Sint-Jan te Brugge moeten opgenomen worden.
Juist één dag voor deze spoedopname (op 14.5.2009) maakte de directie van de gevangenis van Brugge echter bekend dat men negatief adviseerde omtrent de penitentiaire verlofaanvraag die Marcel Vervloesem op 5 maart 2009 had gedaan.
In haar brief aan Mter Jespers stond ondermeer dat de dochter van Marcel Vervloesem ‘onvoldoende van haar vader hield’.
Marcel Vervloesem kreeg zijn dochter daarop huilend aan de telefoon en besloot toen om zijn medicatie en zijn medische behandeling, alsook zijn hospitalisatie, te weigeren.
De Werkgroep Morkhoven vermoedt dat de gevangenisdirectie en bepaalde mensen uit justitie, de reactie speciaal hebben uitgelokt om de zwaar zieke Marcel Vervloesem de genadeslag te geven.
Justitieminister De Clerck en zijn kabinetsmedewerker Ilse Baart die schreven dat de medische toestand van Marcel Vervloesem ‘wordt opgevolgd’, werden opnieuw geinformeerd omtrent deze kwestie maar zij reageren niet.
Een mensenleven is blijkbaar van geen tel voor dit soort ‘hooggeplaatste’ figuren.
LINKS:
- Werkgroep Morkhoven Skynet
- Droit Fondamental
- Kinderpornonetwerk Zandvoort
- Gerecht Turnhout
- Justitie Turnhout
- Open Brief Procureur-Generaal
- Jacobs Zicot Turnhout
- Onkelinx Turnhout
- Zoé Genot cd-roms Zandvoort
- Hof van Beroep Antwerpen – Vervloesem
- Kinderporno ondergronds
- België in VN-raad voor Mensenrechten
FOTO’S
° Marcel Vervloesem die in een echt mediaproces gedurende 11 jaar lang als ‘laffe kindermisbruiker’, ‘zelfverklaarde kinderpornojager’ en ‘geesteszieke’ aan de schandpaal werd genageld, werd op enkele maanden tijd een vijftal keren met spoed opgenomen en geopereerd. Tijdens zijn operaties in het AZ Sint Jan te Brugge werd hij ongeveer 20 dagen lang, dag en nacht met de afgebeelde ketting rond zijn enkel, aan zijn ziekenbed, de operatietafel, de medische toestellen, de rolstoel, de ziekenhuisbrancard vastgeketend terwijl er constant twee bewakers bij hem waren. Dat gebeurde ook wanneer hij bewusteloos was.
° Justitieminister De Clerck (CD&V – Vlaamse Christen Democraten).
De minister die over een ‘menselijke justitie’ spreekt maar die geen rekening wil houden met de gezondheidstoestand van Marcel Vervloesem en met de gezondheidstoestand van zieke gevangenen in het algemeen (alhoewel hij zich steeds beklaagt over zijn ‘overvolle gevangenissen’), wenste geen onderzoek te laten voeren naar de door de Hoge Raad voor Justitie schriftelijk erkende verdwijningen van de ontlastende stukken uit het strafdossier van Marcel Vervloesem en van de 7 kinderporno-cdroms Zandvoort op het parket van Turnhout en het hof van beroep te Antwerpen.
De Clerck die zich fel tegen de ‘straffeloosheid’ keert, wilde ook geen onderzoek laten voeren naar:
- het in de doofpot stoppen van de kinderpornozaak Zandvoort.
- de 30 processen-verbaal inzake de zedenfeiten met kinderen en minderjarigen waarin de halfbroer-aanklager van Marcel Vervloesem wordt genoemd.
- het geknoei met het medisch dossier van Marcel Vervloesem door de dienst Penitentiaire Gezondheidszorg onder leiding van dokter F. Van Mol.
- het totaal gebrek aan medische zorg en het herhaaldelijk stopzetten van de medicatie + medische behandeling van Marcel Vervloesem in de gevangenissen te Turnhout en te Brugge waardoor Marcel Vervloesem regelmatig met spoed moest opgenomen worden en opnieuw hartproblemen kreeg.
- de wekenlange éénzame opsluiting van Marcel Vervloesem in een isoleercel op het medisch centrum van de gevangenis van Brugge ‘nadat er een telefoontje vanuit Brussel was gekomen’.
- het blokkeren van de briefwisseling van Marcel Vervloesem.
- de werkwijze van de Psycho Sociale Dienst (PSD) die gedurende 8 maanden lang alle dossiers in verband met Marcel Vervloesem wist te blokkeren en tot geen besluit wist te komen in haar eindrapport.
- de Dienst Individuele Gevallen (DIG) die haar werk niet naar behoren doet en zes maanden nodig heeft om op een simpel verzoekschrift te antwoorden.
- de willekeurige sancties en het onbeäntwoord laten van rapportbriefjes door de gevangenisdirectie te Brugge.
- de chantagetechnieken die de gevangenisdirectie te Brugge tegenover Marcel Vervloesem gebruikte om de Werkgroep Morkhoven het zwijgen op te leggen, enzovoorts…
De Minister blokkeerde zelf de uitvoeringsbesluiten van de artikels 72 e.v. van de strafuitvoeringswet waardoor Marcel Vervloesem’s zaak niet voor de strafuitvoeringsrechtbank kon komen, beloofde meer dan een maand geleden schriftelijk dat hij het Hoog Comité voor Toezicht van het Gevangeniswezen een onderzoek zou laten voeren naar de detentieomstandigheden van Marcel Vervloesem (waarvan niets in huis kwam) en overtrad ondermeer artikel 5 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (door België mede ondertekend) dat bepaalt dat niemand onderworpen mag worden aan folteringen of aan een andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing en waarin staat dat iedereen het recht heeft om menswaardig te worden behandeld. Het is de verantwoordelijkheid van de overheid en de minister van justitie om ervoor zorgen dat dit mensenrecht ten allen tijde wordt geëerbiedigd, en dat geldt zeker voor de België dat zopas in de Raad voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties werd verkozen.
