Marcel Vervloesem van onze vereniging werd na de internationale aandacht rond de onthulling van de kinderpornozaak Zandvoort waarbij duizenden kinderen gefolterd en verkracht bleken te zijn, door middel van enkele roddels via de pers, zélf van folteringen en verkrachtingen beschuldigd.
De beschuldigingen kwamen van zijn halfbroer en een criminele bende die beweerden dat de zogezegde feiten in hun jeugd plaats vonden.
Gedurende 10 jaar lang werd Marcel Vervloesem door de pers als een ‘zelfverklaarde kinderpornojager’, een ‘kindermisbruiker’ en ‘geestesgestoorde’ aan de schandpaal genageld terwijl de kinderpornozaak Zandvoort in de doofpot werd gestoken omdat de foto’s van de misbruikte en gefolterde kinderen (waaronder zelfs baby’s) zogenaamd ‘te oud waren’.
In 2006 werd Marcel Vervloesem voor de klachten uit 1998 vrijgesproken maar hij werd schuldig bevonden aan de klachten die drie minderjarige jongeren uit hetzelfde milieu, tegen hem in 2005 hadden ingediend (met een paar bamboestokjes
als bewijs van ‘nieuwe verkrachtingen en folteringen’).
Marcel Vervloesem kreeg ook een spreekverbod met de pers opgelegd.
In 2008 stelde de Hoge Raad voor de Justitie vast dat de ontlastende stukken uit Vervloesem’s strafdossier verdwenen waren. Toch werd Marcel Vervloesem op basis van een onvolledig strafdossier en nadat de Hoge Raad voor de Justitie ook de verdwijning van 7 kinderporno-cd-roms uit de zaak Zandvoort vaststelde, tot vier jaar gevangenisstraf veroordeeld.
Marcel Vervloesem die zwaar ziek is (hartziekte, kanker, nierproblemen, suikerziekte, meer dan 20 spoedopnames en operaties…) zit nu in totaal reeds 22 maanden in de gevangenis opgesloten.
Hij werd gepest en gefolterd, kreeg willekeurige sancties opgelegd, er werd met zijn dossier geknoeid, bepaalde rapporten en dossiers werden achtergehouden, medische gegevens werden vervalst, uittreksels van vonnissen werden vervalst, zijn verzoeken werden één voor één geklasseerd, hij werd 50 dagen lang in een isoleercel opgesloten, hij werd 591 uren aan operatietafel, ziekenhuisbed, rolstoelen en medische toestellen vastgeketend (zelfs bewusteloos), zijn briefwisseling werd regelmatig geblokkeerd, zijn bezoekrecht werd bemoeilijkt, hij werd een paar keren in gesloten afdelingen opgesloten enzoverder…
Dat gebeurde allemaal met het medeweten van de justitieministers (Vandeurzen, De Clerck) en hun kabinetsmedewerkers die voortdurend van deze feiten op de hoogte werden gebracht.
Ook de parlementsleden en de pers werden voortdurend over al deze zaken geinformeerd.
De belangrijkste vragen in het dossier van Marcel Vervloesem bleven onbeäntwoord:
- Waarom werd de kinderpornozaak Zandvoort in de doofpot gestopt ?
- Waarom hield het hof van beroep van Antwerpen geen rekening met de 7 verdwenen kinderporno-cd-roms die de Koning (die ze van de Werkgroep Morkhoven kreeg) via de toenmalige justitieminister Tony Van Parys voor onderzoek aan justitie had laten overmaken ?
- Waarom stelde justitie geen onderzoek in naar de 30 processen-verbaal waarin de hoofdklager van Marcel Vervloesem uit 1998, inzake zedenfeiten met kinderen en minderjarigen wordt genoemd ?
- Waarom stelde justitie geen onderzoek in naar de verklaring waarin gesteld werd dat men voor de beschuldigingen en klachten tegen Marcel Vervloesem betaald werd ?
- Waarom hield justitie geen rekening met de ontlastende verklaringen die achteraf verdwenen bleken te zijn ?
- Waarom hield justitie geen rekening met de medische getuigschriften van Vervloesem die aantoonden dat hij niet in staat was om iemand te verkrachten ?
Ik ging er van uit dat de criminele feiten waarvan Marcel Vervloesem het slachtoffer was in de gevangenissen van Turnhout en Brugge, een alleenstaand geval was maar stelde achteraf vast dat het een systeem is.
Ik stel vast dat het geklaag over de ‘overbevolkte gevangenissen’ van justitieminister De Clerck, een leugen is.`
Heel wat gevangenen horen immers geenszins in de gevangenis thuis. Het gaat hier om de mensen die maanden- of jarenlang op hun proces wachten; de gedetineerden van wie het dossier door de psycho-sociale diensten voortdurend wordt geblokkeerd zodat er van een aangepaste begeleiding en een reintegratie niets in huis komt; de zwaar zieke gevangenen die slechts drie dagen voor hun vermoedelijk overlijden worden vrijgelaten (de minister blokkeert de uitvoeringsbesluiten van de wetgeving inzake de vrijlating om gezondheidsredenen); de gevangenen die op hun electronisch toezicht wachten enzoverder.
De gevangenis die De Clerck en de Belgische regering omwille van de ‘overbevolking’ der Belgische gevangenissen in Tilburg (Nederland) hebben afgehuurd, is een ware ramp voor de gedetineerden doordat zij volledig van hun omgeving afgezonderd worden.
Ook de families, gezinnen en de relaties van de gedetineerden worden het slachtoffer van de deportaties naar Nederland die van bovenaf en zonder enige inspraak worden opgelegd.
Gevangenen worden onder druk gezet en er wordt met tuchtmaatregelen gedreigd als men niet naar Tilburg wil overgeplaatst worden.
De deportaties naar Tilburg wordt ook misbruikt om gevangenen en hun families het zwijgen op te leggen omtrent de wantoestanden in de gevangenissen.
Jan Boeykens, Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven
