Gevangenissen

April 2, 2011

Amnesty wil niet dat Tsjetsjeense vluchtelingen in folterkamers belanden

RAAD VAN STATE STUURT TSJETSJEEN NAAR FOLTERKAMER

PUBLICATIE VRIJDAG, 1 APRIL, 2011 – 09:51
Europees Hof voor de Rechten van de Mens

De Raad van State besliste op 1 april 2011 om Arbi Zarmaev, een man van Tsjetsjeense afkomst, uit te leveren aan de Russische Federatie. Amnesty International oordeelt dat de man een ernstig risico loopt om gefolterd en mishandeld te worden. Bovendien is zijn kans op een eerlijk proces miniem. Door de man uit te leveren schendt België haar mensenrechtenverplichtingen.

Arbi Zarmaev kwam in 2002 in België aan. Pas in 2009 werd zijn uitlevering gevraagd door Rusland op grond van mededaderschap aan een moord, gepleegd in 2001. Het gaat dus weliswaar niet om een politiek misdrijf maar Arbi Zarmaev beweert wel actief te zijn geweest als commandant van een lokale rebellengroep die actief was tijdens de tweede Tsjetsjeense oorlog.

De Raad van State bevestigt hiermee de beslissing van minister van Justitie De Clerck om de man uit te leveren aan de Russische autoriteiten. Minister De Clerck stelt dat, aangezien het niet gaat om een politiek misdrijf, de autoriteiten geen oog zullen hebben voor eventuele voormalige rebellenactiviteiten van Arbi Zarmaev.

ONGEPAST EN NAÏEF

“Dit getuigt van een ongepast, ongegrond en naïef vertrouwen in de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van het Tsjetsjeense rechts- en gevangenissysteem”, stelt Carmen Dupont, beleidsverantwoordelijke Amnesty International Vlaanderen. “Nochtans hebben verschillende NGO’s meermaals vastgesteld dat in Tsjetsjenië mensen veroordeeld worden voor geheel andere misdrijven dan die waarvoor ze werden gearresteerd. Vaak ook met ‘getuigenissen’ en ‘bekentenissen’ als enige bewijslast.”

Er wordt aan Amnesty International veelvuldig gerapporteerd over grove en systematische mensenrechtenschendingen in Tsjetsjenië en de wijdere Noordelijke Kaukasus. De gerapporteerde schendingen omvatten gedwongen verdwijningen, foltering en andere mishandelingen, buitengerechtelijke executies en onwettige detentie, vaak in de context van zogenaamde anti-terroristische operaties.

Zeker in de Tsjetsjeense deelrepubliek komen foltering en mishandeling van gevangenen vaak voor. Deze praktijken zitten ingebed in het detentie- en rechtssysteem. De kans op foltering is aanzienlijk groter wanneer het gaat om een (zelfs vermeende) politieke opponent van de Tsjetsjeense machthebbers.

DIPLOMATIEKE GARANTIES ZIJN PAPIERVERSPILLING

De minister vroeg de Russische autoriteiten om diplomatieke garanties over de behandeling. Het gaat onder meer om een belofte “dat de detentie zal plaatsvinden in een instelling die voldoet aan de vereisten van het EVRM” (het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens) – een citaat uit het besluit van de minister.

“Dergelijke diplomatieke garanties tegen foltering en mishandeling zijn je reinste papierverspilling. Ze werken niet en zijn een regelrechte aanfluiting van het verbod op foltering en mishandeling dat absoluut en universeel is. Als er een risico is dat de persoon zal worden gefolterd of mishandeld, mag België geen uitlevering toestaan, ook niet als het land belooft het, voor één keer, niet te zullen doen”, zegt Carmen Dupont.

Amnesty International heeft moeten vaststellen dat, sinds de zogenaamde ‘War on Terror’ losbarstte, steeds meer Westerse landen diplomatieke garanties tegen foltering trachten te gebruiken om de eigen verplichtingen te omzeilen. Europese landen hebben mensen uitgeleverd aan onder meer Algerije, Egypte, Tunesië, Jordanië en Rusland. Vaak bleken de diplomatieke garanties inderdaad onbetrouwbaar met gruwelijke gevolgen voor de betrokkenen en hun familie.

De analyse of een persoon waarvan de uitlevering wordt gevraagd, een risico zal lopen om gefolterd te worden, moet geval per geval worden gemaakt. Het zou eigenlijk geen betoog mogen behoeven dat diplomatieke garanties tegen foltering niet thuishoren in dergelijke analyse. Een onafdwingbare en oncontroleerbare ‘belofte’ kan onmogelijk opwegen tegen een systematische onwil of onkunde om internationale geldende rechtsregels te volgen. De minister en de Raad van State vergissen zich met andere woorden schromelijk wanneer zij enige beschermende waarde aan de garanties toedichten.

EUROPEES HOF VOOR DE RECHTEN VAN DE MENS

“Amnesty hoopt dat de beslissing wordt rechtgezet voor het Europees Hof voor de Rechten van de Mens en dat deze praktijken onmogelijk worden gemaakt in de toekomst. De Belgische regering moet het gebruik van bilaterale diplomatieke garanties tegen foltering principieel afwijzen. De enige manier om Arbi Zarmaev te beschermen tegen foltering en mishandeling is hem niet uit te leveren”, besluit Carmen Dupont.

http://www.aivl.be/nieuws/raad-van-state-stuurt-tsjetsjeen-naar-folterkamer/35944

5 Comments »

  1. Arbi Zarmaev werd zelfs in België het slachtoffer van folterpraktijken. Welke garantie heeft hij dan dat hij in een Russische of Tsjetjeense gevangenis NIET gefolterd wordt ?

    26-3-2011
    Folteringen in Belgische gevangenissen: Open Brief aan Minister De Clerck

    Minister van Justitie Stefaan De Clerck
    Waterloolaan 115
    1000 Brussel

    Geachte Heer De Clerck,

    Betreft: Arbi Zarmaev, gevangenis Brugge, onderzoek en dringende maatregelen

    Ik vernam dat de Tsjetsjeense politieke vluchteling Arbi Zarmaev die u wil uitwijzen omdat de Russische Federatie om zijn uitlevering verzoekt, in de gevangenis van Brugge, in de meest onmenselijke omstandigheden, in een isoleercel is opgesloten.

    Voordat hij naar de gevangenis van Brugge werd gevoerd, bevond de heer Zarmaev zich in de gevangenis van Hasselt.

    De man die er erbarmelijk slecht aan toe is (hij weegt nog slechts een 50 kg), zat er gedurende 4 dagen lang in een isoleercel van de veiligheidheidsafdeling opgesloten. Hij was er valselijk van beschuldigd ‘een gevecht te hebben uitgelokt’ en was daarop gesanctioneerd zonder zich tegen de betichtingen te kunnen verdedigen.

    Gedurende al die dagen waren zijn handen met ijzeren ketenen op zijn rug gebonden zodat hij zich niet kon bewegen, wat diepe verwondingen in zijn polsen veroorzaakte.

    Hij zou nauwelijks gekleed zijn geweest en het brood zou hem gewoon, zoals bij een hond, zijn toegesmeten geweest in zijn cel zonder dat zijn armen en handen werden losgemaakt.

    Hij kreeg bijna geen drinken zodat hij trachtte te drinken via de waterbak die zich boven het toilet bevond.

    De broer van de heer Zarmaev stelde bij zijn bezoek vast dat de heer Zarmaev gedeshydrateerd was en over zijn ganse lichaam blauwe plekken vertoont Verder bleek de heer Zarmaev zwaar gewond te zijn aan zijn neus.

    Hij sprak hierover met de directeur van de gevangenis van Hasselt die dit de gewoonste zaak ter wereld zou hebben gevonden en niets ondernomen heeft.

    De heer Zarmaev is, zoals gezegd, nog altijd in een isoleercel opgesloten in de gevangenis van Brugge terwijl hij dringende medische zorgen nodig heeft. Hij vreest dat men hem wil breken door hem krankzinnig te maken en dat men hem wil vermoorden.

    Gezien wij weten hoe het er in de gevangenissen van Hasselt en Brugge soms aan toegaat en omdat er geen enkele controle is op wat er in de Belgische gevangenissen gebeurt (de gevangeniswet uit 1994 die de rechten van de gevangenen moest regelen, wordt niettegenstaande de talrijke europese veroordelingen van de Belgische Staat, nog steeds niet toegepast), verzoek ik u om uw functie dringend de opdracht te geven om deze zaak grondig te onderzoeken en de noodzakelijke maatregelen te laten nemen.

    De heer Zarmaev krijgt thans serum toegediend maar zijn familie vreest voor zijn leven omdat zijn toestand er steeds verder op verslechtert.

    In afwachting van uw antwoord, teken ik,

    Hoogachtend,

    Jan Boeykens, Faiderstraat 10, 1060 Sint-Gillis (Brussel)

    ————

    Update: Arbi Zarmaev is, na vier dagen isoleercel in de meest onmenselijke omstandigheden in de gevangenis van Hasselt, thans in een isoleercel van de gevangenis te Brugge opgesloten. Hij kreeg gedurende 4 dagen geen water.

    Men gebruikt thans foltertechnieken om hem psychisch te breken. Zo wordt er ‘s nachts voortdurend op zijn deur geklopt. Om het kwartier komt men op de isoleercel en schijnt men met licht in zijn ogen zodat hij onmogelijk vast kan inslapen.

    De gevangenisdirectie van Brugge zou intussen een rapport hebben opgesteld om zich tegenover een eventueel onderzoek, in te kunnen dekken. In het rapport zou ondermeer staan dat Arbi Zarmaev ‘omwille van zijn slechte gezondheidstoestand, zoveel mogelijk met rust moet worden gelaten’.

    Minister De Clerck die enkele dagen geleden een document voor Arbi’s uitwijzing en overdracht aan de Russische autoriteiten tekende, verklaarde na een gesprek met de Russische ambassade dat er ‘geen risico bestaat dat Arbi Zarmaev in een Russische of Tsjetjeense gevangenis gefolterd zal worden’.

    De zaak ligt momenteel in beraad bij de Raad van State die zich ondermeer verder dient uit te spreken over de mogelijkheid van een onpartijdig proces en het risico dat de mensenrechten van Arbi Zarmaev bij een uitlevering aan de Russiche Federatie, geschonden worden.

    Van ‘mensenrechten’ in Tsjetjenië is geen sprake. De overblijvende opposanten van de huidige regering worden, zoals dit al jaren het geval is, gewoon uit de weg geruimd. Dat verklaart ook waarom er zoveel Tsjetjeense politieke vluchtelingen zijn.

    Indien Arbi Zarmaev zou worden uitgeleverd, wordt hij zo goed als zeker vermoord. In die zin tekende Minister De Clerck die blijkbaar onder zware politieke druk staat, eigenlijk een soort doodsvonnis waarvan de legaliteit in vraag kan worden gesteld omdat het een persoonlijke politieke beslissing betreft en er geen rekening wordt gehouden met de bestaande rechtsprocedures.

    Bovendien zou de goedkeuring van de beslissing van De Clerck inhouden dat ook andere politieke vluchtelingen op deze wijze naar de Staat waarvan zij vandaan kwamen en waar zij dreigen gefolterd en vermoord te worden, kunnen worden teruggestuurd, wat het statuut van politieke vluchteling in ons land, ernstig in gevaar brengt.

    Comment by kruitvat — April 3, 2011 @ 3:17 am | Reply

  2. Arbi Zarmaev werd zelfs in België het slachtoffer van folterpraktijken. Welke garantie heeft hij dan dat hij in een Russische of Tsjetjeense gevangenis NIET gefolterd wordt ?

    2de OPEN BRIEF AAN MINISTER DE CLERCK

    Brussel, 28 maart 2011

    Minister van Justitie Stefaan De Clerck
    Waterloolaan 115
    1000 Brussel

    Geachte Heer De Clerck,

    Betreft: Arbi Zarmaev, mijn schrijven van 26.3.2011

    Mag ik u nogmaals verzoeken om dringende maatregelen te nemen inzake de heer Arbi Zarmaev die in een isoleercel van de veiligheidsafdeling van de gevangenis van Brugge is opgesloten ?

    De heer Zarmaev was voor zijn transfert naar de gevangenis van Brugge, gedurende 4 dagen in een isoleercel van de gevangenis te Hasselt opgesloten. Zoals ik u reeds schreef, lag hij 4 dagen lang met zijn handen op zijn rug geketend op een matras, wat diepe insnijdingen veroorzaakte in zijn polsen. Er werd regelmatig wat brood in de cel geworpen en hij kreeg geen drinken zodat hij via de waterbak die zich boven het toilet bevindt, trachtte te drinken. Dat zijn foltertechnieken.

    Op de veiligheidsafdeling van de gevangenis van Brugge werd er tijdens de voorbije nachten voortdurend op zijn deur geklopt en kwam men om de 10-15 minuten de isoleercel binnen om met een lamp in zijn ogen te schijnen zodat hij de slaap niet kon vatten. Ook dit zijn foltertechnieken.

    Doordat hij geen water kreeg, zouden zijn nieren intussen beschadigd zijn. Het is dus duidelijk dat men zijn psychische weerstand heeft willen breken door zijn gezondheid te schaden, zoals we dat in ook in andere dossiers van de gevangenissen van Brugge en Turnhout reeds vastgesteld hebben (en waarvan we u regelmatig op de hoogte stelden zonder dat er een einde kwam aan deze criminele praktijken).

    Men probeerde hem ook een formulier te laten tekenen in de hierbij beschreven omstandigheden.

    De gevangenisdirectie van Brugge zou inmiddels een rapport hebben opgesteld waarin ondermeer zou staan dat de heer Zarmaev ‘omwille van zijn slechte gezondheidstoestand zoveel mogelijk met rust moet gelaten worden’.

    Hoe Dr. Proot, hoofdgeneesheer van de gevangenis van Brugge, tegenover dit soort van praktijken staat, weet ik niet maar het is duidelijk dat er een gebrek aan kontrole is. Dat komt ook omdat de gevangeniswet van 2004 waarin de ‘rechten van de gevangenen’ staan beschreven, nog steeds niet wordt toegepast en de gevangenen over geen rechten beschikken. Er bestaat ook geen klachtrecht, die naam waardig.

    De heer Zarmaev weegt, zoals ik u schreef, slechts een 50 kg op dit ogenblik (men spreekt zelfs van 43 kg). Zijn lichaam staat vol blauwe plekken en enkele dagen geleden had hij zware neusverwondingen. Hij zou nu serum krijgen omdat zijn lichaam volledig was uitgedroogd en hij uitdrogingsverschijnselen vertoonde, wat dus ook voor een misschien onherstelbare schade van zijn nieren zorgde.

    Het is niet de eerste keer dat de Belgische Staat wegens folteringen in de gevangenissen, door het Europees Comité tegen Folteringen op de vingers werd getikt. Maar de situatie blijft ongewijzigd en u schijnt zich van het lot van de gevangenen maar weinig aan te trekken.

    U tekende enkele dagen nog een document voor de uitwijzing van de heer Zarmaev en zijn uitlevering, als ex-commandant-verzetsstrijder, aan de Russische Federatie. Na een gesprek met de Russsche ambassade zou u verzekerd hebben dat er ‘geen risico’ bestaat dat de heer Zarmaev in Russische of Tsjetjeense gevangenissen zou gefolterd worden, zoals dit gebruikelijk is.

    Het feit dat de heer Zarmaev zelfs in Belgische gevangenissen gefolterd werd zonder dat daartegen werd opgetreden, bewijst echter dat dit risico wel degelijk bestaat, zeker omdat de mensenrechten en het leven van een politieke gevangene in Rusland en Tsjetjenië nog minder geëerbiedigd worden dan hier al het geval is.

    Erop rekenende dat u uw functie de opdracht geeft om deze zaak grondig te laten onderzoeken en dat u de noodzakelijke maatregelen laat nemen, en in afwachting van uw antwoord, teken ik,

    Hoogachtend,

    Jan Boeykens, Faiderstraat 10, 1060 Sint-Gillis

    Comment by kruitvat — April 3, 2011 @ 3:23 am | Reply

  3. Arbi Zarmaev werd zelfs in België het slachtoffer van folterpraktijken. Welke garantie heeft hij dan dat hij in een Russische of Tsjetjeense gevangenis NIET gefolterd wordt ?

    3de OPEN BRIEF AAN MINISTER DE CLERCK

    —-

    Brussel, 1 april 2011

    Minister van Justitie Stefaan De Clerck
    Waterloolaan 115
    1000 Brussel

    Geachte Heer De Clerck,

    Betreft: Arbi Zarmaev, folteringen, bezoekrecht, dringende medische verzorging, mijn schrijven van 26 en 28.3.2011

    Zoals ik u schreef, werd de heer Arbi Zarmaev in de gevangenissen van Hasselt en Brugge gefolterd en is hij er thans zo slecht aan toe dat de familie zich met een noodoproep tot onze vereniging richtte.

    De heer Zarmaev weegt nog nauwelijks 50 kg en heeft nier- en andere ernstige problemen tengevolge van de langdurige onthouding van water en slaap.

    Dit alles wordt door de gevangenisdirectie van Brugge in een verklaring waarvan u ongetwijfeld een kopie ontving, afgedaan als ‘geveinsd’ terwijl hij, zoals ik u reeds schreef en u ongetwijfeld zal begrijpen, dringende medische verzorging nodig heeft.

    De familie van de heer Zarmaev weet niet of er een dokter werd aangesteld.

    De familie deed beroep op een onafhankelijke geneesheer van buiten de gevangenis maar heeft de indruk dat de directie van plan is om de toegang van deze geneesheer tot de gevangenis te weigeren met het gezegde dat de heer Zarmaev ‘volledig gek is en ieder contact met de buitenwereld weigert’.

    Dr. Proot, hoofdgeneesheer van de gevangenis van Brugge, blijkt de situatie niet ernstig in te schatten. Men kan zich zelfs afvragen of er een medisch dossier van de heer Zarmaev bestaat en of de informatie die dit medisch dossier bevat (indien het bestaat), wel correct is. In het verleden moesten wij immers vaststellen dat er met het medische dossier van een zwaar zieke gevangene in de gevangenis van Brugge, geknoeid werd en dat er zelfs documenten uit verdwenen waren. We zullen u een kopie van ons schrijven in deze zaak, waaraan u blijkbaar weinig belang hechtte, toezenden.

    De familie van de heer Zarmaev heeft geen nieuws meer. Alle contacten met haar familielid worden thans door de directie van de gevangenis geblokkeerd met de mededeling dat ‘Arbi volledig gek is en niet meer weet wat hij zegt’. De familie kreeg ook te horen dat ‘Arbi ieder contact met de buitenwereld weigert’ terwijl Arbi’s broer en zuster hem enkele dagen geleden nog opgezocht en gesproken hebben en daarbij vaststelden dat hij, niettegenstaande zijn zeer ernstige gezondheidsproblemen tengevolge van de onthouding van water en een normale slaap, geestelijk volledig in orde was.

    Het is duidelijk dat men het bezoekrecht van de heer Zarmaev dus heeft afgeschaft terwijl in de door L. Decaesstecker, Attaché-Gevangenisdirecteur van de gevangenis van Brugge, getekende verklaring van 19.3.2011 duidelijk staat vermeld dat de heer Zarmaev, die sinds 15.3. 2011 geisoleerd wordt, het recht behoudt om: deel te nemen aan de in gevangenis aangeboden activiteiten met betrekking tot eredienst, vorming en vrijetijdsbesteding, arbeid, evenals het recht op contacten met de buitenwereld via briefwiseling, bezoek en telefoon (de contacten met de diplomatieke of consulaire autoriteiten inbegrepen).

    Mag ik daarom nogmaals dringend beroep doen op uw tussenkomst in deze zaak?

    In afwachting van uw antwoord, teken ik,

    Hoogachtend,

    Jan Boeykens, Faiderstraat 10, 1060 Brussel

    PS. Kopie van dit schrijven wordt u ook per aangetekend schrijven toegezonden gezien u persoonlijk betrokken bent in deze zaak (uw verzoek tot uitlevering aan de Russische federatie en Tsjetjeense overheid) en wij willen verhinderen dat u er zich met een excuus kan van afmaken indien de heer Zarmaev moest komen te overlijden.

    Comment by kruitvat — April 3, 2011 @ 3:27 am | Reply

  4. Gevangenen in een andere ‘democratie’: Israël

    Israël weigert Gazaanse gevangenen bezoekrecht

    FEBRUARI 5, 2011

    Door Inge Neefs

    Ahmed Youssef Al Ahnan was slechts een kind van 17 toen hij zes jaar geleden in het huis van zijn tante aan het strand van Khan Younis werd gearresteerd. “Ik weet nog steeds niet waarom ze mijn jongen meegenomen hebben. Hoe kan het zijn dat ze een kind zomaar kunnen arresteren!?”, vraagt zijn moeder geagiteerd terwijl ze de foto van haar zoon stevig vastklampt. Vandaag is Ahmed nog steeds opgesloten in een Israëlische gevangenis in de Negev woestijn. In de afgelopen zes jaar heeft niet één familielid toelating gekregen om hem te bezoeken. “Het duurde zelfs vier jaar voordat hij ons de eerste keer mocht opbellen!”, vertelt zijn moeder. “De afgelopen twee jaren heeft hij vaker kunnen bellen, maar ik kan hem nog steeds niet zien.” Op de vraag hoe haar zoon het stelt in de gevangenis, antwoordt ze met een ambigue mengeling van trots en verdriet: “Hij is een goede jongen; hij wil niet dat ik me zorgen maak over hem en zegt steeds dat hij het goed stelt, maar hij klinkt niet goed.”

    Naast haar zit de vijfjarige Fara Omar Shehda Al Bardawi die zich speels verschuilt achter een foto van haar vader. Hij werd vijf jaar geleden gearresteerd, slechts enkele maanden voor haar geboorte. “Hij heeft ons één keer gebeld, maar nadien hebben we niets meer van hem gehoord”, zegt het jonge meisje. Het beeld van dit levendige, krachtige meisje is discontinue met het drama dat haar woorden construeren. Fara verloor niet alleen haar vader: haar moeder hertrouwde en moest haar dochter achterlaten bij de familie van haar vader. Hoewel beide ouders van Fara leven, is ze in realiteit een volle wees. “Ik wil enkel maar dat mijn vader weerkeert”, zegt ze tenslotte met een halfslachtige glimlach.

    Ongeveer 100 mensen, de meerderheid vrouwen, zijn verzameld aan het kantoor van het Internationale Comité van het Rode Kruis in Gaza City. Ieder van hen houdt een foto vast van een familielid dat opgesloten is in een Israëlische gevangenis. Volgens Addameer, een Palestijnse mensenrechten NGO, heeft Israël op dit moment 5395 Palestijnse gevangenen, niet minder dan 209 van hen zijn kinderen.

    Het is niet toevallig dat deze weekelijkse sit-in aan het hoofdkantoor van Gaza wordt gehouden: iedere Palestijn die een familielid wil bezoeken in Israël moet een aanvraag indienen bij het Rode Kruis, dat bemiddelt met de Israëlische autoriteiten. De criteria zijn echter aan schandalige restricties onderhevig; zo worden alle aanvragen van jongens en mannen tussen 16 en 45 jaar automatisch weerhouden. Honderden anderen worden geweigerd op grond van “veiligheidsredenen”, waardoor honderden gevangenen geen bezoek krijgen voor lange periodes, wat tot meerdere jaren kan oplopen.

    Sinds juni 2007, bant Israël echter alle Gazanen van bezoek aan hun familieden die opgesloten zijn in Israël. De 684 Gazaanse gevangen die op dit ogenblik in Israël opgesloten zijn, hebben dus al meer dan 3,5 jaar geen bezoek ontvangen. Addalah, een centrum voor de rechten van de Arabische minderheid in Israël, stelt dat de Gazaanse gevangenen, waarvan velen voor onbeperkte tijd en zonder rechtszaak worden vastgehouden, in virtuele isolatie leven. De gevangen krijgen algemeen gesproken geen toelating tot telefoon of internet en mogen slechts occasioneel een brief naar hun familie sturen.

    De 55 jarige Aysha Abu Yazen komt helemaal vanuit Rafah in het zuiden van de Gazastrook naar Gaza-Stad om de sit-in bij te wonen. “Acht jaar geleden, vielen de Israëli’s ons huis binnen, sloopten het gebouw en namen mijn 18-jarige zoon, Ahmad Jimah Abu Yazen, mee. Naar verluidt moet hij nog negen jaar in de gevangenis blijven. Dusver, in acht jaar tijd, hebben we nog geen enkel telefoontje van hem gekregen.”

    Iedere demonstrant heeft een verscheurend verhaal te vertellen dat getuigt over de isolatie en aliënatie van Palestijnen in Israëlische gevangenissen. En zodus komen deze kinderen, mannen en vrouwen hier iedere week samen, veelal sinds meerdere jaren, om te protesteren tegen Israël’s illegale condities van gevangenschap, die hun familieleden isoleren en hun families verdelen.

    Het Internationale Comité van het Rode Kruis is gemandateerd, volgens de Conventie van Genève, om na te gaan dat de rechten van gevangenen zoals het internationaal recht het voorschrijft, gerespecteerd worden. De rechten van Gazaaanse gevangenen om bezoek te ontvangen worden echter flargrant geschonden en mensen vinden dat het Rode Kruis niet genoeg druk uitvoert op de Israëlische autoriteiten om de rechten van gedetineerden te respecteren.

    Palestijnse gevangenen die geen familiebezoek krijgen, hebben tevens beperkte toegang tot basisbenodigdheden, zoals kledij en geld, aangezien deze meestal enkel door bezoekers kunnen geïmporteerd worden. Al Mezan Centrum voor Mensenrechten stelt dat advocaten weerhouden worden door de Israëlische Gevangenisdienst om geld te transfereren aan een gevangene. De dienst dringt erop aan dat enkel familieleden geld kunnen overhandigen, wat duidelijk onmogelijk is voor Gazanen.

    http://ingeinhetbeloofdeland.wordpress.com/2011/02/05/israel-weiger-gazaanse-gevangenen-bezoekrecht/

    Comment by Werkgroep Morkhoven — April 4, 2011 @ 7:21 pm | Reply

  5. Raad van State stuurt Tsjetsjeen naar folterkamer
    http://antwerpen.indymedia.org/node/3489#comment-724

    Arbi Zarmaev: Open Brief aan Minister De Clerck

    Arbi Zarmaev werd (en wordt) in de Belgische gevangenissen gefolterd en platgespoten met het neurolepticum haloperidol. Welke garantie heeft Arbi Zarmaev dan dat hij bij zijn uitlevering aan de Russische Federatie, niet gefolterd of vermoord wordt? Een telefoontje met de Russische ambassade zal waarschijnlijk niet volstaan om folteringen met de dood voor gevolg, te verhinderen. Minister De Clerck kan na zijn dood hoogstens protest aantekenen en zijn medeleven aan de familie betuigen.

    Hierbij mijn Open Brief van 1 april 2011 aan Minister van Justitie Stefaan De Clerck. Het gaat hier niet om een aprilgrap.

    Comment by Werkgroep Morkhoven — April 4, 2011 @ 7:49 pm | Reply


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: