Gevangenissen

April 15, 2011

Arbi Zarmaev: familie kon hem opnieuw spreken

Filed under: Uncategorized — kruitvat @ 10:05 am
Tags: , , ,

Zoals gezegd, verscheen Arbi Zarmaev na 21 maanden (terwijl hij na 6 maanden had moeten vrijgelaten worden) vandaag voor de Raadkamer.

De rol van justitieminister De Clerck (CD&V, vlaamse christen-democraten) die Arbi Zarmaev ten allen koste aan Rusland wilde uitleveren en daarvoor contact opnam met de Russische ambassade, was onaanvaardbaar.  Maar de minister die door het uitblijven van een nieuwe regering, wettelijk gezien eigenlijk geen minister meer is, schond niet alleen het principe van de scheiding der machten.

Arbi Zarmaev werd tijdens zijn éénzame opsluiting in de gevangenis van Hasselt immmers gedurend 4 dagen zonder water en eten gelaten, wat voor ernstige uitdrogingsverschijnselen zorgde en zijn wankele gezondheid nog eens extra schaadde. Hij kreeg ook een neuropleticum (Clopixol) te slikken.
Zijn familie schreef een aantal keren per aangetekende brief naar De Clerck zonder een antwoord te mogen ontvangen.

Toen Arbi Zarmaev zo’n 3 weken geleden naar de gevangenis van Brugge werd getransfereerd, werd hij in een duister hondenhok van 2 x 3 meter opgesloten, met dit verschil dat honden in een hondenasiel het een stuk beter hebben omdat zij voldoende licht en lucht hebben en geen folterpraktijken moeten ondergaan.

Arbi Zarmaev die volledig lichamelijk uitgeput was, werd iedere nacht, om de 15 minuten, met veel lawaai en fel licht wakker gemaakt. Hij kreeg opnieuw een neurolepticum te slikken dat ondermeer bedoeld was om hem ‘socialer te maken’.

Een paar dagen voor zijn zaak opnieuw voor de Raad van State kwam (zo’n 10 dagen geleden) waarbij de door De Clerck gevraagde uitlevering aan Rusland werd bevestigd, werd Arbi Zarmaev totaal van de buitenwereld afgesloten.

De gevangenisdirectie herhaalde steeds dat hij ‘zelf geen enkel contact meer wilde’ en ‘ook geen gevangenisrapportbriefjes wilde tekenen waardoor hij niet kon corresponderen, niet kon telefoneren, geen televisie kon zien, niet op de buitenkoer kon en geen contact met medegevangenen kon hebben.

Arbi’s familie was wanhopig omdat ze hem niet meer kon ontmoeten en vreesde dat hij in de gevangenis zou overlijden. Haar bezoeken aan de gevangenis, aan het kabinet van minister de Clerck en het bureau van het Directoriaat-generaal van het Gevangeniswezen (Hans Meurissen) haalden niets uit.  De gevangenisdirectie beweerde dat men ‘zijn wil tot volledige afzondering wilde respecteren’.

Gisteren ontving Arbi’s van haar advocaat een kopie voor een verzoek tot vrijlating.
En vandaag kwam de zaak dus voor de Raadkamer.

De familie kon Arbi vandaag even zien en spreken. Zijn diepe wonden aan enkels en polsen tengevolge van de langdurige keteningen, blijken verre van genezen te zijn. Een chirurgisch ingrijpen was op een bepaalde niet mogelijk omdat de wonden niet alleen bijna tot op het bot gingen maar ook ernstig ontstoken waren.
Arbi vroeg zijn familie ‘waarom men hem al 10 dagen lang niet meer bezocht had’. Hij is volledig bij zinnen niettegenstaande de folteringen, de éénzame opsluiting en de psychiatrische drugs.

Foto: voor het Koninklijk Paleis te Brussel

4 Comments »

  1. DE RAADKAMER

    De raadkamer is een onderzoeksgerecht binnen de schoot van de rechtbank van eerste aanleg, die de onderzoekshandelingen van de onderzoeksrechter begeleid en controleert.

    In het kader van de voorlopige hechtenis dient de raadkamer binnen de 5 dagen na de aanhouding door de onderzoeksrechter te beslissen of zij de voorlopige hechtenis al dan niet handhaaft, waarna zij van maand tot maand opnieuw met deze zelfde vraag dient gevat.

    Op het einde van het gerechtelijk onderzoek beslist de raadkamer welk verder gevolg, er aan het gerechtelijk onderzoek dient te verleend te worden, dit na het verslag van de onderzoeksrechter te hebben gehoord en beslissen over de eindvordering van de procureur des konings, die het strafdossier vooraf in ontvangst heeft gekregen van de onderzoeksrechter.

    Alvorens de raadkamer een beslissing neemt krijgen de partijen inzage in het strafdossier. Hierna kunnen de burgerlijke partij en de inverdenkinggestelde vragen dat bijkomende onderzoeksdaden worden gesteld. De onderzoeksrechter kan dit verzoek inwilligen of weigeren. Tegen een dergelijke weigering is hoger beroep mogelijk bij de kamer van inbeschuldigingstelling.

    Eens het strafonderzoek dan volledig afgerond is beslist de raadkamer ofwel:

    – tot verwijzing naar de bevoegde rechtbank (in de regel de correctionele rechtbank of na contraventionalisering naar de politierechtbank);
    – tot buitenvervolgingstelling,
    – tot internering (in dit geval doet de raadkamer een uitspraak ten gronde)
    – bij niet correctionaliseerbare misdaden tot overbrenging van de stukken door de procureur des konings naar het parket-generaal, zodat de zaak aanhangig gemaakt wordt bij de kamer vaninbeschuldigingstelling, die de zaak al dan niet naar het hof van assisen zal verwijzen
    – of tot de opschorting van de uitspraak middels een uitspraak ten gronde wanneer geoordeeld wordt dat de openbaarheid van de debatten de beklaagde extra nadeel zal berokkenen of zijn reclassering in gevaar kan brengen. Als de opschorting uitgesproken is, wordt de inverdenkinggestelde veroordeeld tot de kosten en behandelt de raadkamer de burgerlijke vordering

    Beroepsmogelijkheid

    Tegen elke de beslissingen van de raadkamer staat hoger beroep open bij de kamer van inbeschuldigingstelling (K.I.) door het openbaar ministerie en de burgerlijke partijen. Tegen een beslissing van verwijzing (art. 130 Wetboek van strafvordering) door de raadkamer kan door de inverdenkinggestelde principieel geen hoger beroep worden ingesteld behoudens in geval van onregelmatigheden, verzuimen of nietighedenverwijzingsbeschikking. Deze uitzonderingsregel zal ondermeer kunnen toegepast in het geval bij miskenning van het vermoeden van onschuld, in welk geval er dus wel beroep kan ingesteld tegen de verwijzing
    (Cass. 5 maart 2003, P.03.0086.F; zie ook Cass. 23 mei 2001, A.C. 2001, nr. 307, met conclusie van advocaat-generaal Loop; Vgl: Cass. 26 juni 2002, P.02.0866.F).

    De kamer van inbeschuldigingstelling is ook bevoegd om kennis te nemen van het beroep zoals gesteld tegen een onderzoeksrechter wegens weigering een gevraagde onderzoeksdaad te verrichten of wegens weigering door de onderzoeksrechter inzage te geven in het strafdossier of wegens de weigering van onderzoeksrechter tot opheffing van een beslag.

    Overige taken van de kamer van inbeschuldigingstelling:

    – De kamer van inbeschuldigingstelling verder ambtshalve toezicht op het verloop van de onderzoeken,
    – De kamer van inbeschuldigingstelling kan maatregelen nemen wanneer een gerechtelijk onderzoek langer dan een jaar duurt.
    – De kamer van inbeschuldigingstelling is bevoegd om een dossier te ‘zuiveren van elke onregelmatigheid’, hetgeen weerslag heeft op het eigenlijke strafproces. Een gezuiverd dossier zou aldus niet meer tot een vrijspraak om procedureredenen kunnen leiden.

    Comment by kruitvat — April 15, 2011 @ 2:48 pm | Reply

  2. Wie over een bepaalde functie beschikt, heeft meer kans om door de Raadkamer, zonder verdere problemen, te worden vrijgelaten…

    ——

    Aanhouding politiecommissaris niet langer nodig voor raadkamer

    26/12/’03 De raadkamer in Antwerpen heeft vrijdag beslist dat aanhouding van de Antwerpse politiecommissaris Eddy Den Hondt niet langer vereist is. Als het parket geen beroep aantekent tegen deze beslissing, mag Den Hondt de gevangenis vrijdag of uiterlijk zaterdag verlaten. Het parket heeft in principe 24 uur de tijd om over een beroep te beslissen.
    De directeur van de Antwerpse politieschool werd eind november aangehouden nadat hij in verdenking werd gesteld van schriftvervalsing, verduistering, oplichting, belangenvermenging en belastingsfraude. Den Hondt zou misbruik hebben gemaakt van zijn dienstwagen en internationale tankkaart om reizen te maken naar het buitenland. Hij zou ook geknoeid hebben met overuren aan de politieschool.
    http://www.hbvl.be/Archief/guid/aanhouding-politiecommissaris-niet-langer-nodig-voor-raadkamer.aspx?artikel=63728a3d-9543-48b3-9518-ab9fdb8dd5c3

    Comment by kruitvat — April 15, 2011 @ 3:22 pm | Reply

  3. Een klein detail in deze zaak: Rusland eiste 8,5 jaar na de zogezegde feiten waarvan hij beschuldigd werd, om de uitlevering van Arbi Zarmaev, waarmee de redelijke termijn in rechtszaken dus ruimschoots overtreden werd.

    Comment by kruitvat — April 15, 2011 @ 4:13 pm | Reply

  4. Open Brief aan Hans Meurisse, directeur van het Directoriaat-Generaal van het Belgische Gevangeniswezen: aanslepende procedure penitentiair verlof

    aan hans.meurisse@just.fgov.be
    cc info@just.fgov.be
    datum 20 december 2009 00:57
    onderwerp aanslepende procedure penitentiair verlof

    Geachte,

    Betreffende het penitentiair verlof voor mijn verloofde, Glenn H., verblijvende te het PCB sinds 04/08/09:

    Met dit schrijven wil ik U meedelen dat Glenn begin september 2009, via een rapportbriefje gericht aan de directie, zijn aanvraag voor penitentiair verlof heeft gedaan. Zijn VI datum is 10/01/2010, dus hij viel binnen de periode waarin hij deze aanvraag mag doen.

    Op 12/11/09 werd een maatschappelijke enquête gedaan bij mij thuis door de justitieassistente, mevr. Van A., die het verslag van het huisbezoek op 13/11/09 heeft doorgefaxt naar de griffie van het PCB. Ondertussen weten we dat het verslag zeer positief was.

    In week 47 werd Glenn opgeroepen door de directie. Ze hadden documenten ivm zijn penitentiair verlof en daarop moest hij de reden/motivatie van zijn aanvraag voor zijn verlof op invullen. Hij vroeg de directie hoe lang het nog ging duren voordat hij effectief zijn verlof kon aanvragen en krijgen, daarop werd geantwoord dat de documenten naar Brussel moesten gestuurd worden en hij op drie weken moest rekenen tegen dat deze documenten terug in het PCB waren.

    Ondertussen zijn er al vier weken voorbij en heeft hij nog geen enkel nieuws ontvangen hieromtrent.

    Op 15/11 heb ik persoonlijk het PSD van PCB opgebeld en gesproken met maatschappelijk assistente Els Ringard teneinde enige informatie te bekomen over de lange aansleep van die aanvraag voor penitentiair verlof.

    Mijn vraag werd als lachwekkend beschouwd: “penitentiair verlof? Maar mevrouw, in de computer staat dat de aanvraag pas op 27/11/09 is gebeurd, er is zelfs nog geen advies opgemaakt door de directie! En daar hebben zij twee maanden de tijd voor, dus als U rekent, twee maanden na de aanvraagdatum, komen we op 27/01/10! En dan duurt het nog eens drie weken voordat de documenten terug zijn uit Brussel!”

    Hieronder artikels 8, 9, 10 en 11 van de wet van 17/05/2006 inzake penitentiair verlof en uitgangsvergunningen:

    Art. 8.

    Drie maanden voor de veroordeelde zich in de door artikel 7, 1°, bepaalde tijdsvoorwaarde bevindt, licht de directeur de veroordeelde schriftelijk in over de mogelijkheden tot toekenning van penitentiaire verloven.

    De veroordeelde richt zijn schriftelijk verzoek tot penitentiair verlof aan de directeur.

    De directeur kan de Dienst Justitiehuizen van de federale overheidsdienst Justitie opdragen een beknopt voorlichtingsrapport op te stellen of een maatschappelijke enquête te houden in het door de veroordeelde voor het penitentiair verlof voorgestelde opvangmilieu. De Koning bepaalt de inhoud van dat beknopt voorlichtingsrapport en van die maatschappelijke enquête.

    Binnen twee maanden na de ontvangst van het verzoek, stelt de directeur een met redenen omkleed advies op en zendt hij het verzoek en zijn met redenen omkleed advies over aan de minister of zijn gemachtigde en bezorgt de veroordeelde een afschrift ervan.

    Art. 9

    Indien het advies van de directeur niet wordt meegedeeld binnen de in artikel 8, vierde lid, bepaalde termijn, kan de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg op schriftelijk verzoek van de veroordeelde, de minister op straffe van een dwangsom veroordelen tot het uitbrengen van zijn advies, via de directeur, binnen de termijn voorzien door de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg en om aan de veroordeelde een afschrift van dit advies ter kennis te brengen.

    De voorzitter doet uitspraak na de veroordeelde en de minister of zijn gemachtigde te hebben gehoord, op advies van het openbaar ministerie, binnen vijf dagen na ontvangst van het verzoek.

    Art. 10.

    § 1. De uitgaansvergunning of het penitentiair verlof wordt toegekend door de minister of zijn gemachtigde, op verzoek van de veroordeelde en na een met redenen omkleed advies van de directeur. Het advies van de directeur bevat, in voorkomend geval, een voorstel van bijzondere voorwaarden die hij nodig acht op te leggen.

    § 2. Binnen veertien dagen na de ontvangst van het dossier neemt de minister of zijn gemachtigde een beslissing. Deze met redenen omklede beslissing wordt binnen vierentwintig uur schriftelijk meegedeeld aan de procureur des konings van het arrondissement waar het penitentiair verlof zal plaatsvinden.

    Indien de minister of zijn gemachtigde oordeelt dat het dossier niet in staat is en er bijkomende informatie noodzakelijk is om een beslissing te kunnen nemen, kan deze termijn éénmalig met zeven dagen worden verlengd. De minister of zijn gemachtigde deelt dit onverwijld mee aan de directeur en de veroordeelde.

    § 3. Indien de uitgaansvergunning, bedoeld in artikel 4, of het penitentiair verlof wordt geweigerd, kan de veroordeelde een nieuwe aanvraag indienen ten vroegste drie maanden na de datum van deze beslissing.

    De beslissing van de minister of zijn gemachtigde wordt met redenen omkleed.

    § 4. Bij gebrek aan een beslissing binnen de bepaalde termijn wordt de minister geacht de uitgaansvergunning of het penitentiair verlof toe te kennen. Aan deze uitgaansvergunning of dit penitentiair verlof worden de bijzondere voorwaarden gekoppeld die de directeur, in voorkomend geval, overeenkomstig § 1, heeft voorgesteld.

    Ik vraag U, als ik bovenstaande lees en herlees, is er iets dat ik mis of niet zie???

    De directie heeft van Glenn het verzoek ontvangen begin december, via een rapportbriefje. Als ik een beetje kan rekenen, dan zijn bovenvermelde twee maanden reeds ruimschoots verstreken eh heeft Glenn geen afschrift gekregen van haar advies, dat moest opgesteld zijn binnen de twee maanden.

    Het feit dat PSD mij laat weten dat de aanvraag pas op 27/11/09 staat genoteerd in hun computer, dan moet ik voor de zoveelste keer vaststellen dat de werking van de diensten binnen de muren van het PCB nog maar eens een complete ramp is.

    Sinds zijn opsluiting hebben wij, Glenn in het bijzonder, nog niets anders gehad dan foutieve informatie van zowel directie als PSD op ALLE GEBIED.
    De ene dienst schuift de verantwoordelijkheid door naar de andere, ofwel weten ze van niks, ofwel zijn ze de documenten kwijt, enz enz.. altijd is er wel een reden die ze aanhalen om hun incompetentie te verdoezelen. Niet alleen incompetentie, maar zelfs bewust tegenwerken zodat dossiers niet in orde komen op tijd, met alle gevolgen van dien. Ik ga hier echter nu niet verder over uitwijden.

    Mij gaat het over het penitentiair verlof.

    Aangezien Glenn door niks of niemand geïnformeerd wordt over de stand van zaken, of het is verkeerde informatie, neem ik het initiatief.

    Na bijna 5 maanden geleuter en onprofessioneel werken door elke dienst binnen het PCB ben ik het grondig beu!

    Wij, als familie die buiten achterblijven, Glenn, als gedetineerde, die opgesloten zit en verplicht is om braaf ja te knikken terwijl men hem neerbuigend en al treiterend eender wat wijsmaakt om er vanaf te zijn, hebben het recht om juiste informatie te krijgen.

    In de jaar- en activiteitenverslagen van Justitie staat het allemaal zo mooi neergeschreven: dat een gedetineerde een degelijke begeleiding en advisering krijgt, dat de verschillende diensten ervoor moeten zorgen dat de gedetineerde op alle vlak bijgestaan wordt, dat alles in het werk wordt gesteld om het humane aspect voorop te stellen…enz

    Wij hebben tot nu toe enkel hele slechte ervaringen gehad, niks begeleiding, niks advies, alles heeft Glenn zelf gedaan.

    Ik vraag U, heel beleefd, om mij AUB een antwoord te geven over deze aanslepende toestand betreffende het penitentiair verlof van Glenn. Hieronder heb ik ter illustratie de tekst gezet over DIG, terug te vinden in het activiteitenverslag van het directoraat-generaal penitentiaire inrichtingen. Ik hoop dat U deze mail ook naar deze diensten kan doorsturen zodat ook zij weet hebben van deze zaak.

    Nog iets over de Dienst Individuele Gevallen (DIG):
    De Dienst Individuele Gevallen (DIG) formuleert voorstellen en neemt beslissingen betreffende de strafuitvoeringsmodaliteiten voor de veroordeelden, rekening houdend met het detentieplan.
    Zij voert deze taken uit met respect voor de belangen van de veroordeelden, het slachtoffer en de maatschappij en binnen de geest van een herstelgerichte detentie.
    De dienst is bevoegd voor oa de uitgangsvergunningen, de penitentiaire verloven en de strafopschortingen

    In afwachting van uw antwoord, teken ik,

    Met hoogachting

    Liesbeth Opsta (verloofde Glenn H.)
    ——————————————
    GEEN ANTWOORD

    Comment by kruitvat — April 19, 2011 @ 11:22 am | Reply


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: